şiir

o işte ‘

o işte ‘

  ”kendi olarak, sana gelen, sana gereksinimi olmadan seni isteyen, sensiz de olabilecekken, senin ile olmayı seçen, kendi olmasını, seninle olmaya bağlayan- o, işte…”  

Şiirden duvar örmek belki de bazen aralara

Şiirden duvar örmek belki de bazen aralara

Ben senden önce ölmek isterim. Gidenin arkasından gelen gideni bulacak mı zannediyorsun? Ben zannetmiyorum bunu. İyisi mi, beni yaktırırsın, odanda ocağın üstüne korsun içinde bir kavanozun. Kavanoz camdan olsun, şeffaf, beyaz camdan olsun ki içinde beni görebilesin… Fedakârlığımı anlıyorsun : vazgeçtim toprak olmaktan, vazgeçtim çiçek olmaktan senin yanında kalabilmek için. Ve toz oluyorum yaşıyorum yanında Continue reading Şiirden duvar örmek belki de bazen aralara